صفا
    

 Момент

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم اسفند 1386ساعت 2:17 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 

 

                    

   

قاصدک

قاصدک ! هان ، چه خبر آوردی ؟
از کجا وز که خبر آوردی ؟
 خوش خبر باشی ، اما ،‌اما
گرد بام و در من
 بی ثمر می گردی
انتظار خبری نیست مرا
 نه ز یاری نه ز دیار و دیاری باری
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس
 برو آنجا که تو را منتظرند
 قاصدک
در دل من همه کورند و کرند
 دست بردار ازین در وطن خویش غریب
 قاصد تجربه های همه تلخ
 با دلم می گوید
 که دروغی تو ، دروغ
 که فریبی تو. ، فریب
 قاصدک هان ، ولی ... آخر ... ای وای
 راستی ایا رفتی با باد ؟
با توام ، ای! کجا رفتی ؟ ای
راستی ایا جایی خبری هست هنوز ؟
مانده خاکستر گرمی ، جایی ؟
 در اجاقی طمع شعله نمی بندم خردک شرری هست هنوز ؟
 قاصدک
ابرهای همه عالم شب و روز
 در دلم می گریند .

               

قاصدک آمد و رفت
نه کلامی
نه پیامی
در سکوت آمد و
چرخی زد و رفت
در افق پنهان شد
قاصدک آمد و رفت
لیک ،
ما
همچنان منتظریم

****

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم دی 1386ساعت 8:10 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 

 

                    

                     

 

                      

با من  که  شکسته ام  کمی راه  بیا

   بالی    بگشا  و  گاه  و  بیگاه    بیا

آزرده مشو ،  بیا  گناه  از  من بود

    گفتم  که مقصرم ... تو  کوتاه   بیا

 

         Image and video hosting by TinyPic  Image and video hosting by TinyPic

         Image and video hosting by TinyPic  Image and video hosting by TinyPic

         Image and video hosting by TinyPic  Image and video hosting by TinyPic

         Image and video hosting by TinyPic  Image and video hosting by TinyPic

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386ساعت 7:16 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 

بنام او که تو را افرید تا اسمانم ابی بماند

سلام دوستان به وبلاگ من خوش اومدین امیدوارم شعرهای من واستون

جالب باشه ....

               هیچ وقت گریه نکن چون هیچ کس لیاقت اشکاتو نداره

           واونی که لیاقت اشکاتو داره طاقت دیدن اشکاتو نداره

      دوست دارم نظرتونو در باره ی خودم وبلاگم بنویسید 

             زیر سایه ی امن ترین سایه بان هستی دلواپس دلواپسی های هم باشیم...

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم آبان 1386ساعت 3:43 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 


پروانه صفت چشم به شمع دوخته بودم...

    تا که به خود آمدم سوخته بودم... خاکستر جسمم به سر شمع فرو ریخت...

    این بود وفایی که من آموخته بودم...

                                     


                                     

           بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد   

     تلاش رااز ستاره یاد بگیر

                    که برای به چشم امدن 

                               شب و روز در حال چشمک زدن است. 

       روزگاریست در این کوجه گرفتار توام

                       مدتی میگذرد بی سر وسامان توام

       همه گویند طبیب دل بیمارانی

                        پس طبیب دل من باش که بیمار توام

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم آبان 1386ساعت 4:9 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 

  وقتی که اینجا بمونی

                                        بارون قشنگ و نم نمه

                                         هوای رفتن که کنی

                                                     مرگ گلای مریمه

     " خدا کند که بدانی چقذر محتاج است

                                                  نگاه خسته ی من به دعای چشمانت"

              گریه کردم تا بدونی                     زندگی بی غم نمیشه

    به جان هر چه عاشق توی این دنیای پر غوغاست

    قدم بگذار روی کوچه های قلب ویرانم

    بدون تو شبی تنها وبی فانوس خواهم مرد

    دعا کن بعد دیدار تو باشد وقت پایانم...  ...  ...  ...  ... 

        تو دنیای منی بی انتهاو ساکت و سرشار

               ومن تنها در این دنیای دور از غصه مهمانم

                     تو مثل مرز احساسی قشنگ و دور و نامعلوم

                             و من در حسرت دیدار چشمت  رو به پایانم...  ...  ...  

                                 

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم آبان 1386ساعت 4:1 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 

                      چرا...

  مرا از یاد بردی تو        تو را از دست دادم من

  و تو هرگز نفهمیدی          چه حس التماسی را در نگاهم بارور کردی

  و تو هرگز نفهمیدی  چه قلب ساده ای پشت غرور چشمهای من

  نفس می زد

  دلت هم پی نخواهد برد                     دل بیچاره ام هر شب

  به یاد، یاد شیرینت کنار اشک می خوابد

  مرا ازیاد بردی تو                                مرا از یاد بردی تو

  بدون اینکه دریابی،غرورم سایبانی از نجابت داشت

  و تو هرگز ندانستی دلم،گنجینه زخم است

  من از چنگال این زخم مقدس سخت می ترسم

   و تو هرگز نفهمیدی

  و تو هرگز نفهمیدی،چه ذوقی داشت هربار سلامت راشنیدن

  تو را از دست دادم من

  و توهرگز نفهمیدی کسی تا آخر عمرش برایت شعر خواهد گفت

  برایت شعر خواهد خواند 

 کسی تا آخر عمرش برایت ((ان یکاد عشق)) خواهد خواند

 

                

             یک نظر بر ابر کردم ابر باریدن گرفت           یک نظر بر یار کردم یار نالیدن گرفت

            تکیه بر دیوار کردم خاک بر فرقم نشست 

                                                             خاک بر فرقش نشیند انکه یار از من گرفت

                       

یادم نمی ره روزی را که برای اولین بار عاشق شدم.آن هنگام که اولین ضربات زندگی به کمرم عارض گشت --وکسی چه می داند که این خمیدگی های حالا آثار همان هاست--و ما چون ماهی دور افتاده از آب وارونه دست و پا می زدیم و کسی را یارای شنیدن ضجه هامان نبود.

دیگه تصمیم گرفتم دل به کسی نبندم چون خیلی زجر کشیدم ولی نمی دونم وقتی به حالت عادی برگشتم دوست داشتم دوباره عاشق بشم تا دوباره حال و هوای اون روزها برام زنده بشه

ولی هر چه گشتم کسی نبود

تا اینکه  بنیامین بهم پیشنهاد دوستی داد درستکه اون همون شخصی نبود که من دنبالش می گشتم ولی نمی دونم چرا ؟ تو شک بودم چرا من با بنیامین ؟ این آخر نا.........

خلاصه هزار جور فکر و خیال می کردم و پذیرفتم

منی که اصلاْ فکر نمی کردم ......

از وقتی که دوست صمیمی شدیم از وقتی که بهش علاقه پیدا کردم از وقتی تمام فکرم شده اون از وقتی که بهش وابسته شدم. احساس می کنم که خودم پیدا کردم 

درستکه اونم منو دوست داره ولی دوست داشتن من بیشتر از اون.  اینو ننوشتم که به او بفهمونم نه بلکه می خوام بهش بگم وقتی که یکی دوستت داره حرف رفتنو نزن. نگو زیاد بهم دل نبندیم . نگو زیاد به هم وابسته نشیم حالا که من به تو وابسته شدم

هر موقع واقعاْ می خواستی بری همون روزی بگو که می خوای بری حرف رفتنو بزن

شاید برای بنیامین  اولین بار یا دومین بار یا سومین یا .... نباشه که دل داده و دل گرفته. جدا شدن کار سختی نباشه  می دونم خوب می دونم که این رابطه یک روزی تموم می شه و تنها خاطرات می مونه

خوب شایدم حق داره که این حرف می زنه ولی این درد جدا شدن برام  آشناست 

 می دونی تکرار شدنش هم  برام قشنگ

بگذریم

اصلاْ دوست نداشتم خطا کنم  ولی این خطا را به عذاب دنیا و آخرتش  قبول کردم

اين گونه زندگي کنيم : ساده اما زيبا ، مصمم اما بي خيال ، متواضع اما سربلند   

  ،مهربان اما جدي ، سبز اما بي ريا ،عاشق اما عاقل .

  اشکال دنيا اين است که جاهلان مطمئن هستند وعاقلان مردد

  بهترين مترجم کسي است که سکوت ديگران را ترجمه کند .

 هیچ کاری برای انسان سخت‌تر از فکر کردن نیست .

 خویشتن و مردم را هنگامی می شناسی ، که تنها شوی .

انديشيدن به پايان هر چيز شيريني حضورش را تلخ ميكند بگذار پايان تو را غافلگير كند درست مثل اغاز


              

  اگر تنها تر از ان تک درختی که رسته در کویر خشک و بی اب

                                    اگر از وحشت وتنهایی و غم نمیاید به چشم خسته ات خواب

                                   به هر خواری مبند امید زیرا پناهی جز خدای مهربان نیست

 


                                    

         آواتار سلطان باران           

حرف دل خود را به دست قاصدک سپردم.....

 

 تا آن را به تو برساند....

 

ولي انگار در هجوم باد پرپر شده است...

 

 دوباره   آن را نامه اي کردم و به پاي کبوتري بستم.....

 

 ولي راه خانه ات را گم کرده است.....

 

  سرت را بالا بگير و ماه را ب

 اما باکي نيست. شب که شد قدم در حياط بگذار....

 

نگر...

که  با نگاه   من بر روي قلبش حک شده است که:

 

               دوستت دارم       

                                     گر چشم تری زاشک دیدی                                                              

                                     گر ناله ای از کسی شنیدی                     

                                     گر غنچه ی ناشکفته دیدی

                                     گر سینه ی خود زغم دریدی

                                     انگه ز من ار یادی ای دوست    

                                    گر از همگان شدی تو خسته

                                   چون مرغک بال و پر شکسته

                                   در کنج قفس به غم نشسته

                                   در زیر سرت دو بال بسته

                                   انگه زمن ار یادی ای دوست

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم آبان 1386ساعت 2:44 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 

                                     

           از زندگانی ام گله دارد جوانی ام                   شرمنده ی جوانی از این زندگانی ام   

             به تو عادت کرده بودم ... مثل گلبرگی به شبنم ...  مثل عاشقی به غربت ...

             من که در گریزم از مرگ به تو عادت کرده بودم ... از سکوت و گریه ی شب به تو

             هجرت کرده بودم ... اری به تو هجرت کرده بودم.../.../.../...؟؟؟     

                    

 بارون میباره و تو را دوباره پیشم میبینم

                                                     اشک تو چشام حلقه میشه دوباره تنها میشینم

                                           قول بده وقتی تنها میشم بازم بیای کنار من

                                                     شبای جمعه که میشه بیای سر مزار من

                                                                                                      " مجید خراطها"

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم آبان 1386ساعت 2:41 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 

               ...  لحظه ی اخر...           

 در اخرين لحظه ديدار به چشمانت نگاه كردم 

   وگفتم بدان اسمان قلبم با تو يا بي تو بهاريست
   همان لبخندي كه توان را از من مي ربود بر لبانت
                                                                زينت بست....
 و به ارامي از من  فاصله گرفتي بي هيچ كلامي.
 من خاموش به تو نگاه می كردم و در دل با خود مي گفتم :

   اي كاش اين قامت نحيف لحظه اي فقط لحظه اي  مي انديشيد كه
  اسمان بهاري يعني ابر
                       باران رعد وبرق
و طوفان ناگهاني

   و اين جمله ،جمله اي بود بدتر از هر خواهش
   براي ماندن و تمنايي بود براي با او بودن.

 

       هنگام جدایی گفت سگ صفتم !!!   اما نمی دانست که رسم سگ       جز وفا نیست...

در جواني غصه خوردم هيچ کس يادم نکرد....در قفس ماندم ولي صياد آزادم نکرد...

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم آبان 1386ساعت 2:30 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 

                     شه لره ترپاق الده     کیم لره قالده دنیا

                                  

بلداجی شهر گز

  آيا می دانيد بهترين گز ساخت کجاست؟ حتما می گوييد گز بلداجی اصفهان ‌‌‌اشتباهی که خيلی از افراد می کنند و گز بلداجی را ساخت اصفهان می دانند

بلداجی يکی از شهرهای شهرستان بروجن می باشد .گز ساخت اين شهر به دليل کيفيت مواد اوليه مشهورترين گز ايران شده است.

اگر این ماهیان رنگـــی نبودند                                                   

                               در این تنگ به این تنگی نبودند

********

اگر همسایه ها همسایه بودند                                                  

                               حصــار خانــه ها سنگــی نبودند

 

      تا که بودیم نبودیم کسی     کشت مارا غم بی هم نفسی

       

       تا که خفتیم همه بیدار شدند 

                                         تا  که مردیم  همگی  یار  شدند 

       قدر اینه بدانید که هست 

                                         نه در ان موقع که اقبال شکست  

 دیریست که از خانه خرابان جهانم..

بر سقف فرو ریخته ام چلچله ای نیست...

در حسرت دیدار تو آواره ترینم...

هر چند که تا منزل تو فاصله ای نیست...

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آبان 1386ساعت 5:34 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 


صدای پای آب

  نام شعر : صداي پاي آب

 

 

    اهل كاشانم روزگارم بد نيست.
                           تكه ناني دارم ، خرده هوشي، سر سوزن ذوقي.
                           مادري دارم ، بهتر از برگ درخت.
                           دوستاني ، بهتر از آب روان.

                           و خدايي كه در اين نزديكي است:
                           لاي اين شب بوها، پاي آن كاج بلند.
                           روي آگاهي آب، روي قانون گياه.
                                                                                 كاشان، قريه چنار، تابستان 1343

 

       

                               

      رفته بودم سر حوض تا ببینم شاید       عکس تنهایی خود رادر اب 

                 اب در حوض نبود    ماهیان میگفتند ....     

                            تو اگر در تپش باغ خدا را دیدی     همت کن وبگو ماهی ها 

                                                 حوضشان بی اب است...   ....   ...         

      به سراغ من اگر می ایید نرم و اهسته بیایید         مبادا که ترک بردارد   چینی نازک تنهایی من 


 دیدار نزدیک است ...  باز من دیوانه ام مستم ... باز گویی در جهان دیگری هستم

های به غفلت نخراشی صورتم را تیغ ... های به غفلت مپریشانی زلفکم را دست

لحظه دیدار نزدیک است  ... باز من دیوانه ام مستم  ... باز میلرزد دل و دستم

 

    

آ

ارزو دارم شبي عاشق شوي

 آرزو دارم بفهمي درد را

 

تلخي برخوردهاي سرد را

 

مي رسد روزي كه بي من لحظه ها را سر كني

 

مي رسد روزي كه مرگ عشق را باور كني

 

مي رسد روزي كه شبها در كنار عكس من.....

 

 نامه هاي كهنه ام را مو به مو از بر كني.....

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آبان 1386ساعت 5:31 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 

                                                

     ابی تر از انیم که بی رنگ بمیریم                از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم 

           تقصیر کسی نیست که اینگونه غریبیم          شاید که خدا خواست که دل تنگ بمیریم

          

   

 اگر دورم ز دیدارت دلیل بی وفایی نیست    

                                                          وفا انست که نامت را نهانی زیر لب دارم                        

       کنم هر شب دعایی کز دلم بیرون رود مهرت

                                                          ولی اهسته میگویم خدایا بی اثر باشد

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم آبان 1386ساعت 4:4 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 

 

                   احساس...

                        هوای دلم بارانی است ...

                        اسمون ذهنم کبود ...

                      یاس های زرد از بی پناهی من اگاهند ...

                      بغض در گلویم به زنجیر کشیده و من به روشنی میدانم که

                      زندگی با رنگ ابی دیگر ارامش خود را از دست داده

                     اینده پر است از درد رنج و اشک حسرت و انتظار

                    صفحه های دلم در ارزوی یک نگاه خواهد ماند

                                               و طوفان هیچ نگاهی زندگی را تازه نخواهد کرد

                    پنجره ی ذهن من رو به کوچه ای باز است که حتی خاطره ها هم از انجا رفته اند

                    نفرین بر این زندگی ...  نفرین بر این سرنوشت که هرگز شیرین نیست...  ...  ... 

                    

              

یادم بره که ماه واسه چی و به چه جرمی از آسمونم کوچ کرد

 

انتظار دستهام دیگه بی معنی شده،سکوتم دردمو نمی فهمه 

 

واژه واژه ی حرفام به پیشواز مرگ احساسم می رن

 

مهربانی من واسه کسی معنــــــــــــــــــــــــــــی نداره

چشام و می بندم سعی میکنم یادم بره که خورشید چه جوری مسخره ام میکرد

 

یادم بره که جاده چه جوری فراموشم کرد،

 

 

چشمام دیگه طاقت ندارن خسته شدن از اینکه اشک همیشه مهمون لحظه هاشون بود

 

غربت لابه لای ثانیه هام سایه انداخته مثل اینکه حالا حالا هم قصد رفتن نداره

 

توی تک تک رگهای بدنم یه شهِر،یه شهر پر از نفرت آدمهایی مثل خودم

 

خوش به حال پنجره هیچ وقت تنها نیست

 

 چون بارون رو داره که هر وقت دلش گرفت با هاش حرف بزنه

 

اما من چــــــــــــــــی؟!....

 

پاییز عمرم در به در دنبال من میگشت

 

 اما من یه ستاره ای کوچولو داشتم که کلبه ی تاریک قلبم رو روشن کنه

 

امــــــــــــــا حالا چی؟ستاره کوچولوی من رفته

 

و حالا سالهاست که من دارم در به در دنبال همون پاییز می گردم

 

اما پیداش نمیکنم

 

کار من دیگه تموم شده فقط منتظرم بیاد و جنازه ی افکارم رو تحویل بگیره                                         

 

 

 

 کاش کسی رو قلبمون پا نمی ذاشت ...

 کاش اگه پا می ذاشت دلمون رو تنها نمی ذاشت...

                                                کاش اگه تنها می ذاشت رد پاشو جا نمی ذاشت...

                               دلیل قاطع هستی                          صفای عالم مستی

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام مهر 1386ساعت 6:48 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 

                    

                                      

                                     به نام دوست 

                       بی وفا بود که رفت  ...                                          امید دیدار...

    ارام راحت از مقابل شقایق ها گذشت ان قدر بی خیال که گویی هرگز درد رنج بابونه ها

    مهم نبود  .

    بی رحم و سنگدل چشم های گریان را نادیده گرفت و با تمام هستی اش رفت .

               غافل از قلبهایی که به خاطرش شکسته بودند گویی التماس هیچ دستی

    برایش مهم نبود .

       او رفت و گفت منتظرش  بمانیم ومن همچنان همینجا همراه تمام اشکهایم کنار

 پلکان شک و تردید در انتظارش خواهم ماند ...

          اما همیشه حس غریبی به من میگوید که اون اگه میخواست برگرده هرگز نمیرفت   ...  ...  ...     

               اگه مثل اشک تو چشام باشي قول ميدم واسه موندنت تا آخر عمر گریه نکنم                                يه نكنم...

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام مهر 1386ساعت 6:48 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 

                 ازان روزی که دست حضرت قابیل گشت الوده به خون حضرت هابیل

                  از ان روزی که فرزندان ادم" صدر پیغام اوران حضرت باری تعالی"

                                زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید   ...  ادمیت مرده بود ...

                                                                                                گر چه ادم زنده بود...

                  از ان روزی که یوسف را برادرها به چاه انداختند

                                از ان روزی که با شلاق خون دیوار چین را ساختند

                 ادمیت مرده بود      ...            گر چه ادم زنده بود...  

                بعد هی دنیا پر از ادم شد واین اسیاب گشت و گشت

                                                                  ای دریغا... ادمیت برنگشت       

 زندگی آتشگهی دیرینه پابرجاست...

       گر بیفروزیش رقص شعله اش تا هر کران پیداست...

ورنه خاموش است و خاموشی گناه ماست...

-


                     

 شنيدم‌ كه‌ چون‌ قوي‌ زيبا بميرد
    فريبنده‌ زاد و فريبا بميرد
    شب‌ مرگ‌ تنها نشنيد كه‌ موجي‌
    رود گوشه‌اي‌ دور و تنها بميرد
    در آن‌ گوشه‌ چندان‌ غزل‌ خواند ان شب 
    كه‌ خود در ميان‌ غزل‌ها بميرد
    گروهي‌ برآنند كاين‌ مرغ‌ زيبا
    كجا عاشقي‌ كرد، آنجا بميرد.
    شب‌ مرگ‌ از بيم‌، آنجا شتابد
    كه‌ از مرگ‌ غافل‌ شود تا بميرد
    من‌ اين‌ نكته‌ گيرم‌ كه‌ باور نكردم‌
    نديدم‌ كه‌ قويي‌ به‌ صحرا بميرد
    چوروزي‌ از آغوش‌ دريا برآيد
    شبي‌ هم‌ در آغوش‌ دريا بميرد
    تو درياي‌ من‌ بودي‌، آغوش‌ باز كن‌
    كه‌ مي‌خواهد اين‌ قوي‌ تنها بميرد

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم مهر 1386ساعت 6:21 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 

         

مثل باد سردپاییز غم لعنتی به من زد

                                      حتی باغبون نفهمید که چه افتی به من زد

                          رگ و ریشه هام سیاه شد تو تنم جوونه خشکید

                                              اما این دل صبورم به غم زمونه خندید... 

  زندگی قصه ی تلخی است که از اغازش بس که ازرده شدم چشم به پایان دارم...

     زندگی میگن برای زنده هاست اما خدایا بس که ما دنبال زندگی دویدیم   بریدیم دل...  

من به خاکستر نشینی عادت دیرینه دارم...سینه مالا مال درد ولی دلی بی کینه دارم....


       

          " شکیلا "                        " امید "                    "معین " 

     

    "مجید خراطها"           "رضا صادقی "           

  بنال اي نِي ! كه من غم دارم امشب

نه دلسوز و نه همدم دارم امشب

 

دلم زخم است از دست ِ غم ِ يار

هم از غم ، چشم ِ مرهم دارم امشب

 

همه چيزم زيادي مي كند ، حيف !

كه يار از اين ميان كم دارم امشب!

 

چو عصري آمد از در ، گفتم : اي دل !

همه عيشي فراهم دارم امشب

 

ندانستم كه بوم ِ شام ِ غمگين

به بام روز خرّم دارم امشب

 

برفت و كوره ام در سينه افروخت

ببين آه دَمادَم دارم امشب

 

به دل جشن و عروسي وعده كردم

ندانستم كه ماتم دارم امشب

 

درآمد يار و گفتم : دَم گرفتيم

دَمَم رفت و همه غم دارم امشب

 

به اُميدي كه گُل تا صبحدم هست

به ، مژگان اشك شبنم دارم امشب

 

مگر آبستن عيسي ست طبعم

كه بر دل ، بارِ مريم دارم امشب

 

سرِ دل كَندن از لعل نگارين

عجب نقشي به خاتم دارم امشب

 

اگر رويين تني باشم به همت

غمي همتاي رُستم دارم امشب

 

غم ِ دل با كه گويم شهريارا؟

كه محرومش ز مَحرم دارم امشب

    جاده ي خوشبختي در دست تعميره !    دور بزن برگرد اين اسمش تقديره
        
مي دوني بازي روزگار چيه؟؟ اين که تو چشم بذاري من قايم شم . بعد تو يکي ديگه رو پيدا کني

                      

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم مهر 1386ساعت 5:39 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 

 
 

نان عشق و موتور کورسی

                             بیا برگردیم   .....      رسم این شهر عجیب است بیا برگردیم

                       قصد این قوم غریب است بیا برگردیم   ....

                    انکه یک روز دل به نگاهش دادیم       خنده اش سردو غریب است   بیا برگردیم

             عشق بازیچه ی شهر است      ولی در ده ما دختر عشق نجیب است ....

                                                         بیا برگردیم ...

سخت است هنگام وداع   آنگاه که در می یابی

   چشمانی که در حال عبور است

     پاره ای از وجود تو را نیز با خود خواهد برد ....

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم مهر 1386ساعت 5:4 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 

نمیدانم زتنهایی پناه ارم کدامین سوی       

                 پریشان حال و بی تاب می گریم وقلبم بی امان محتاج مهر توست

نمیدانم چه غمگین رهسپار لحظهای بی قرارم من       

                                به دنبال تو همچون کودکی هستم ومعصومانه میجویم پناه شانه هایت را   ... که شاید اندکی ارام گیرد دل   دلم تنگ است       وتنهایی به لب میاورد جانم

بیا تا با تو گویم از هیاهوی غریب دل که بی پروا تلنگر میزند برمن ومیگوید به من نزدیک نزدیکی  ...به دنبال تو میگردم   به سویت پیش میایم  چه شیرین است پر از احساس یک خوشبختی نابم پر از امید خوب وسبز دیدارم و میخواهم نامت را به لوح سینه بنگارم ونجوایی کنم در دل وگویم تا ابد که دوستت دارم  ....    ....    .... ومن دوستت دارم.

 

  این دیوانگیست که از همه ی گل های رز تنها به خاطر اینکه خار یکی از انها در دستمان

 فرو رفته متنفر باشیم...

  این دیوانگیست که همه ی ارزو هایمان را تنها به خاطر اینکه یکی از انها به حقیقت نپیوسته

  رها کنیم...  

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم مهر 1386ساعت 11:17 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  | 

  

چهار محال و بختیاری در همسایگی استانهای اصفهان-لرستان-کهگلویه و بویر احمد و در آخر خوزستان قرار دارد

این استان را به این دلیل ۴ محال و بختیاری نامیده اند که در زمان های پیش کلا ۴ تا محل داشته است که اکثریت زبان این ۴ محل بزرگ بختیاری میبوده

مرکز این استان شهرکرد است که بر خلاف تفکرات اکثریت مردم ایران

مردم این سرزمین فارس زبان و با لهجه ی خاص نزدیک به لهجه اصفهانی صحبت میکنند

از دیگر خصوصیت های این شهرستان این است که در بالا ترین ارتفاع از سطح دریا قرار دارد که به همین دلیل به ان بام ایران نیز میگویند

از نکات فوق گذشته لازم است بدانید در استان چهار محال و بختیاری

گوناگونی لهجه در بالاترین سطح خود در کشور قرار دارد البته لهجه های بومی

که در خود استان شامل؟

فارسی-دهکردی(شهرکردی)-ترکی(نزدیک به تبریز)-ترکی(کاملا متفاوت که برای مردم شهرستان جونقان استان میباشد)-وردنجانی-بروجنی-فرخشهری-هفشجانی.سورشجانی -و بختیاری(نکته جالب این جاست که در زبان بختیاری مردم این استان بیش از ۲۰ یا ۳۰ گونه متفاوت وجود دارد که هرچه از خود شهرکرد فاصله میگیریم لهجه بختیاری غلیظ تر میشودکه چند تای مهم ان شامل: فارسانی-باباحیدری-پردنجانی-چلیچه ی-راستابی-گوشه ی-کوهرنگی)

 

یکی دیگر از ویژگیهای استان چهار محال و بختیاری دارا بودن بیشترین درصد آب طبیعی شیرین در کشور می باشد

که رود بزرگ زاینده رود که هم اکنون به نام اصفهانی ها در ذهن شما هلاجی میشود از این استان سرچشمه دارد

و رود دیگر کارون میباشد که هم اکنون شما را به یاد خوزستان می اندازد

سرچشمه زاینده رود ۵ تونل از شهرستان کوهرنگ است

و سرچشمه کارون در کوههای بازفت یافت میشوند

((در این میان یک روستا به نام راستاب وجود دارد که آب کارون و زاینده رود از میان ان گذر میکنند ))

 

امام زاده حمزه علی

  از مناطق توريستی مذهبی نزديک بلداجی می توان به امام زاده حمزه علی اشاره کرد.مرقد اين امام زاده در بالای يک کوه واقع شده است و پلکانی بسيار زيبا به آن منتهی می شود و بر دشتی بسيار زيبا مشرف است.امکانات اقامتی در دامنه کوه از قبيل پارک ،بازارچه، محلهای اقامتی و پارک بازی احداث شده است .اين مکان زايران بسياری را خصوصا در تابستان به خود جذب می کند.

 

 

    

     عکس شماره 5

          

                             اینگونه خاکم کنید

 

مرا در قبر سياهي بگذاريد تا همه بدانند در سياهي ترين تاريکي ها جان باخته ام.

 

 هر گاه در جاي قبر من ترديد داشتيد قطعه سنگي را از کوه بغلتانيد هر جا  آرام گرفت بدانيد آنجا قبر من است.

 

دستانم را از تابوت بيرون بگذاريد تا همه بدانند به آنچه خواستم نرسيدم.

 

چشمانم را باز بگذاريد تا همه بدانند تا آخرين لحظه چشم انتظار مانده ام.

 

موهايم را پريشان بگذاريد تا همه بدانند در اين دنيا هيچ اميد و آرزويي  نداشتم.

 

بوته گلي وحشي در تابوتم بگذاريد تا به جاي معشوقم همراهم باشد.

 

تکه يخي روي قلبم بگذاريد تا با تابش آفتاب،آب شود و به جاي عزيزم برايم  بگريد

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم مهر 1386ساعت 10:30 بعد از ظهر  توسط مهندس مهدی از بلداجی  |